Dopóki nie zrównoważymy pozytywnego obrazu rodzicielstwa pozytywnym obrazem bezdzietności, wybór życia bez dzieci zawsze będzie wydawał się gorszy. Czy bezdzietni są w stanie rozwinąć pozytywną tożsamość?

Przeczytałam ostatnio „Popularnonaukowy reportaż demograficzny” Łukasza Sakowskiego z „To Tylko Teoria” i ciśnienie skoczyło mi w rejony niebezpieczne dla takich matuzalemów jak ja.

Nakaz radowania się z ciąży bywa nieznośnym brzemieniem, dlatego trzeba dać kobietom przestrzeń do wyrażania autentycznych uczuć na wieść o podwyższonym poziomie beta hCG.

Dziś podrzucam rozmowę z przyjaciółką aborcyjną, Izą, która o aborcji farmakologicznej wie niemal wszystko. Setkom kobiet pomogła bezpiecznie przejść przez ten zabieg.

Powiało grozą. Dwa dni temu Rzeczpospolita ogłosiła, że rząd rozważa pomysł powiązania emerytur z dochodami dzieci – im więcej zarabiają dzieci, tym wyższe emerytury dostaną ich rodzice. W nagłówkach prasowych ta niejasna…

Dziś oddaję głos czytelniczkom Bezdzietnika, które w pewnym momencie życia zdecydowały się na aborcję. Ich historie dobitnie pokazują, że to nie terminacja ciąży jest dla kobiet dramatem.